Danıştay 13. Dairesinin, 14 şeker fabrikasının özelleştirmesine ilişkin “ihale oluru” kararının yürütmesinin durdurulması isteminin reddedine ilişkin aldığı kararının gerekçesi açıkladı.

Danıştay 13. Dairesinin, Türkiye Şeker Fabrikaları A.Ş. bünyesinde 14 şeker fabrikasının özelleştirmesine ilişkin ihale oluru kararının yürütmesinin durdurulması isteminin reddine ilişkin kararının gerekçesi bildirildi.

Şeker-İş Sendikası, ÖİB’nin 14 şeker fabrikasının satışına ilişkin ihale oluru kararının iptali ve yürütmesinin durdurulması istemiyle Danıştay’da dava açmıştı. İncelemesini yapan Danıştay 13. Dairesi, 2’ye karşı 3 üyenin oy çokluğuyla kararın yürütmesinin durdurulması istemini reddetti.

Verilen bu kararın gerekçesinde, 4046 sayılı Özelleştirme Uygulamaları Hakkında Kanun’da özelleştirme uygulamalarına ilişkin esas ve usullerin kurala bağlandığı, 4634 sayılı Şeker Kanunu’nda da Türkiye’deki şeker rejiminin şeker üretimindeki usul ve esasları ile fiyatlandırma, pazarlama şart ve yöntemlerinin düzenlendiği belirtildi.

4634 sayılı Kanun’un genel gerekçesinde şeker üretiminde istikrarın sağlanması, korunması, sektörün iç piyasada rekabet kurallarına göre yönlendirilmesi, özelleştirmeye olanak sağlayacak hukuki alt yapının hazırlanması gibi düzenlemelerin yer aldığı anlatılan gerekçede, Kanun’da ayrıca üretimin garanti altına alınarak istikrarın korunması ve Avrupa Birliği şeker rejimine uyum sağlanması amacıyla şeker üretim ve pazarında kota sisteminin uygun görüldüğü, bu amaçla da kota kavramına yer verildiği kaydedildi.

Karşı oy gerekçesinde, “Fabrikaların özelleştirilmesi amacıyla hazırlanan ihale şartnamesi, Şeker Kanunu’ndaki şeker üretiminde sürekliliği ve şeker pancarı üreticisini korumayı hedefleyen temel amaçlarla bağdaşmamakta, hukuka ve kamu yararına aykırı bulunmaktadır.” denildi.